Frosti Sigurjónsson þingmaður Framsóknarflokksins skoraði á Ragnheiði Elínu Árnadóttur iðnaðar- og viðskiptaráðherra á Alþingi í dag, að fresta gildistöku laga sem taka eiga gildi um næstu áramót um notkun á endurnýjanlegu eldsneyti í samgöngum á landi.

Frosti sagði efnafræðinginn Glúm Jón Björnsson hafa bent á að lögin muni valda miklum óþarfa kostnaði fyrir þjóðarbúið.

Viðbótarkostnaðurinn felst í því að hér þarf að kaupa inn dýrara eldsneyti á bílaflotann en annars hefði verið. Fyrir árin 2014 til 2019 gæti sá kostnaðarauki numið fimm til sex milljörðum króna og það í gjaldeyri,“ sagði Frosti í umræðum um störf þingsins í dag.

Enginn nema Alþingi krefjist þess að þessi lög taki gildi fyrir árið 2020. Lögin leiði ekki til minni mengunar.

„Útblástur bifreiða verður síst minni þótt blandað verði með eldsneyti úr korni. Framleiðsla á eldsneyti með ræktarlandi hefur jafnframt verið harðlega gagnrýnd fyrir að leiða til hækkandi matvælaverðs í heiminum og hungursneyðar,“ sagði Frosti.

Ef Íslendingar vilji í raun og veru draga úr mengun væri skynsamlegara að nota þessa sex milljarða til að niðurgreiða hvern innfluttan rafbíl um eina milljón sem dygði til niðurgreiðslu á sex þúsund bílum fyrir árið 2020.

„Sá rafbílafloti hefði þann kost að að nýta hreina innlenda orku og draga úr útblástri koltvísýrings sem næmi um 35 þúsund tonnum árlega. Í stað þess að brenna sex milljörðum til kaupa á matarolíu og dýrum íblöndunarefnum mætti nýta fjárhæðina til að byggja upp verðmætan rafbílaflota sem myndi í raun og veru draga úr útblæstri í samgöngum,“ sagði Frosti.

Hlekkur á frétt: http://www.visir.is/frosti-vill-fresta-logum-um-endurnyjanlegt-eldsneyti/article/2013131119583

Hugmyndin kann að virðist galin við fyrstu sýn, en þegar betur er gáð gætu ýmsir kostir fylgt því að framleiða eldsneyti hérlendis úr raforku. Með því mætti spara gríðarlegan gjaldeyri, nýta útblástur frá álverum og auka orkuöryggi landsins.

Örugg eftirspurn innanlands til margra áratuga

Orkuspá til ársins 2050 bendir til þess að olíunotkun Íslands muni ekki dragast saman nema um 20% næstu áratugina, úr 500 í 400 þúsund tonn. Á þessu ári kaupum við inn eldsneyti fyrir hátt í 80 milljarða, allt greitt í gjaldeyri og allt bendir til þess að eldsneyti muni halda áfram að hækka í verði.

Tækni til að umbreyta raforku í eldsneyti í örri þróun

Hér á landi hefur Carbon Recycling International sett upp verksmiðju sem framleiðir metanól úr CO2 og rafmagni. Metanól er eldsneyti sem má nota sem íblöndunarefni í bensín, allt að 3% á óbreytta bensínbíla. Hægt væri að keyra venjulega bíla á hreinu metanóli með litlum breytingum.

Í Þýskalandi hefur raforka frá vindmyllum, verið notuð til framleiðslu á metangasi með ágætum árangri. Bandaríkjamenn eiga gríðarlegar gasbirgðir og þar er lagt kapp á að þróa aðferðir til að breyta gasi í fljótandi eldsneyti fyrir farartæki.

Við umbreytingu raforku yfir í eldsneyti tapast vissulega hluti af orkunni, en það er samt aukaatriði ef eldsneytið reynist ódýrara í framleiðslu en innflutt eldsneyti. Það kostar líka orku að vinna olíuna sem við flytjum inn. Hér eru það endanlegu verðin sem skipta máli og innflutt olía á bara eftir að verða dýrari.

Útblæstri álvera breytt í eldsneyti

Framleiðslugeta álvera á Íslandi er 800.000 tonn. Það kemur kannski einhverjum á óvart að fyrir hvert eitt tonn af framleiddu áli verða til eitt og hálft tonn af koltvísýringi, sem er gróðurhúsalofttegund.

Góðu fréttirnar eru þær að koltvísýringi má umbreyta í eldsneyti með raforku. Álver gætu þannig sloppið við að greiða kolefnisskatt af þeim útblæstri sem nýttur væri til eldsneytisframleiðslu. Væntanlega gæti sá sparnaður runnið að miklu leiti til eldsneytisframleiðandans.

Jarðhitavirkjanir gefa einnig frá sér gríðarlegt magn af koltvísýringi, svo það er miklu meira en nóg af því hráefni til að anna allri eldsneytisframleiðslu fyrir landið.

Orkuöryggi landsins hættulega lítið

Í ESB er skylt að aðildarríki eigi 90 daga birgðir af eldsneyti og vart er sú krafa sett að ástæðulausu. Ísland á að jafnaði 35 daga birgðir sem virðist hættulega lítið, ekki síst með hliðsjón af því að við búum á eyju langt út í hafi og framleiðum ekkert eldsneyti.

Ólíklegt er að eldsneyti verði skyndilega illfáanlegt, en ef til þess kæmi yrði tjónið gríðarlegt. Hægt væri að draga verulega úr líkum á slíku tjóni ef hér væri framleiðsla sem gæti annað þó ekki væri nema viðkvæmasta hlutanum af eldsneytisþörf landsins.

Tímabært að skoða málið

Ísland mun næstu áratugi vera háð jarðefnaeldsneyti.

Með því að framleiða eldsneyti úr rafmagni mætti nýta útblástur koltvísýrings frá álverum og jarðhitavirkjunum, spara dýrmætan gjaldeyri, efla innlendan iðnað, skapa fjölda nýrra starfa og auka orkuöryggi landsmanna.

Kanna þarf hvort innlent eldsneyti geti verið samkeppnishæft í verði. Það er alls ekki útilokað, en það má heldur ekki gleyma að meta til fjár aukið orkuöryggi, minni mengun og afleidd áhrif af störfum við framleiðsluna.

Mikill og vaxandi áhugi er nú á þróun þóríum kjarnorkuvera. Margt bendir til að þau gætu orðið mun ódýrari og hættuminni en nútíma kjarnorkuver, sem byggja á úrani. Geislavirkur úrgangur yrði einnig brot af því sem fellur til í úran kjarnorkuverum.

Ef björtustu vonir ganga eftir, myndi þóríum tæknin draga úr þörf fyrir dýrt og mengandi jarðefnaeldsneyti. Bandaríkjamenn gerðu tilraunir með þóríum kjarnakljúfa á árunum 1940 – 1970 og sú þekking er aðgengileg. En þrátt fyrir það mun þurfa verulega þróun og fjármagn til að koma fyrsta starfandi þóríum kjarnorkuverinu í gagnið.

Gangi allt að óskum gætu fyrstu þóríum kjarnorkuverin tekið til starfa eftir 10-15 ár. Orkuverin geta verið af ýmsum stærðum, gríðarstór eða örsmá og það eykur á notagildi þeirra. Kostnaður við orkudreifingu verður minni þar sem orkuverin geta verið miklu nær notendum.

Meðal þeirra þjóða sem hafa þegar lagt af stað í kapphlaupinu um þóríum tæknina eru Frakkar, Indverjar, Rússar, Japanir og Kínverjar. Bretar og Bandaríkjamenn íhuga þátttöku.

Stundum er tregða til að snúa frá þekktri tækni til að þróa eitthvað nýtt sem keppir við það gamla. Framleiðendur úran-kjarnorkuvera hafa fjárfest gríðarlega í núverandi tækni og þóríum tæknin er vissulega ógn við þá fjárfestingu. Það er því ólíklegt að kjarnorkuiðnaðurinn hafi frumkvæði að því að þróa þessa tækni.

Aðgangur að ódýrri orku er grunnforsenda þeirra lífsgæða sem vesturlandabúar hafa vanist. Með þóríum orku er von til þess að mæta orkuþörf hvers einasta íbúa jarðarinnar um ókomin árhundruð.

Fyrir þá sem vilja kynna sér þóríum orku betur er mælt með þessum krækjum:

http://www.youtube.com/watch?v=N2vzotsvvkw

http://energyfromthorium.com/

http://itheo.org/